دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 The effect of neurofeedback training on skilled archers’ competitive performance of military families اثربخشی تمرین نوروفیدبک بر عملکرد رقابتی ورزشکاران ماهر تیر و کمان خانواده‌های نظامی 7 19 206867 FA معصومه فغفوری آذر استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی ، گرمسار، ایران. Journal Article 2020 06 17 Introduction: Sport competition is common under stress. The aim of this study was to investigate the effect of neurofeedback training on the competitive performance of skilled archers in military families. Method: This research was accomplished by semi-experimental method with pre-test and post-test design with control group. Participants were 30 skilled female right-handed archers, living in Tehran and members of military families, who were selected by available method. After the initial recording in competitive conditions and by homogenization according to the initial records, the participants were divided in two groups of neurofeedback training and control. The training protocol was performed for 12 sessions over 4 weeks. During this time, the control group practiced normally. After that, the two groups were again recorded in competitive conditions. Results: The results of Covariance analysis test showed that in the post-test stage, the performance of neurofeedback group participants had a significant improvement over the control. Conclusion: According to the findings of this study, the effect of neurofeedback training on improving the performance of skilled archers was considered and the use of this method along with physical training to achieve better results in competitions was emphasized. مقدمه: رقابت ورزشی در شرایط فشار روانی امری شایع است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی تمرین نوروفیدبک بر عملکرد رقابتی ورزشکاران ماهر تیر و کمان در خانواده‌های نظامی بود. روش: این پژوهش به روش نیمه تجربی و با طرح پیش و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. شرکت‌کنندگان 30 ورزشکار زن ماهر تیر و کمان راست‌دست سالم بزرگ‌سال ساکن شهر تهران و عضو خانواده‌های نظامی بودند که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. پس از رکوردگیری اولیه در شرایط رقابتی و با همگن‌سازی با توجه به رکوردهای اولیه، شرکت‌کنندگان در دو گروه تمرین نوروفیدبک و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به مدت 12 جلسه طی چهار هفته انجام شد.گروه کنترل در این مدت به تمرینات عادی خود پرداختند. پس‌ازآن رکوردگیری مجدد دو گروه در شرایط رقابتی به عمل آمد. نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که در مرحله پس‌آزمون، عملکرد شرکت‌کنندگان گروه نوروفیدبک نسبت به گروه کنترل پیشرفت معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش، تأثیر تمرین نوروفیدبک در ارتقاء عملکرد کمانداران ماهر موردتوجه قرار گرفت و بر استفاده از این روش در کنار تمرین بدنی برای رسیدن به نتایج بهتر در رقابت‌ها تأکید شد.

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206867_57076b7c405e72db83f3ff3fb33092f1.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 Comparison of maladaptive schemas and components of emotional intelligence in observing or not observing health procedures during the Covid-19 pandemic مقایسه طرح‌واره‌های ناسازگار و مؤلفه‌های هوش هیجانی در رعایت یا عدم رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی در دوره کرونایی 21 40 206868 FA سجاد پناهی فر دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران. فرناز خدادادی جوکار دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی، گروه روان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. 0000-0001-8697-1796 مهنا غلامی کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، سنندج، ایران Journal Article 2020 12 05 The aim of this study was to compare maladaptive schemas and components of emotional intelligence in observing or not observing health procedures during the Covid-19 pandemic in soldiers of a military training center in the Armed Forces in 2020. The statistical sample consisted of 148 people out of 250 people who referred to the university in a certain period of time without observing the hygienic principles related to the coronavirus and were selected by systematic sampling method. They were selected to the Duty Training Center. To collect data the Bar-On Emotional Intelligence Questionnaire (1980) and Young's Early Maladaptive Schemas Questionnaire (1995) were used. Finally, the data were analyzed using multivariate analysis of variance and Bonferroni post-hoc test. Findings indicate that there is a significant difference between the early maladaptive schemas in the field of disconnection and rejection and the field of impaired performance as well as the components of emotional intelligence in interpersonal and intrapersonal intelligence between the two groups. Accordingly, the existence of maladaptive schemas and low levels of interpersonal and intrapersonal intelligence are among the psychological factors influencing the lack of attention to health principles in the fight against coronavirus. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه طرح‌واره‌های ناسازگار و مؤلفه‌های هوش هیجانی در رعایت یا عدم رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی در زمان همه‌گیری کووید-19 در سربازان یک مرکز آموزشی نظامی در نیروهای مسلح در سال 1399 انجام گرفت. روش اجرا: نمونه آماری شامل 148 نفر از 250 نفری بودند که بدون رعایت اصول بهداشتی مربوط به ویروس کرونا در بازه زمانی معین به یکی از مراکز آموزش نظامی مراجعه نمودند و با روش نمونه‌گیری سیستماتیک انتخاب شدند و نمونه افراد پاسخ‌دهنده به اصول بهداشتی کرونا نیز به‌صورت همگن از مراجعه‌کنندگان به همان مرکز آموزش انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه هوش هیجانی بار- آن (1980) و پرسشنامه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه یانگ (1995) استفاده شد؛ و در نهایت داده‌ها با بهره‌گیری از تحلیل واریانس چند متغیره و آزمون تعقیبی بونفرنی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که بین طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه در حوزه طرد و بریدگی و حوزه عملکردهای مختل و همچنین مؤلفه‌های هوش هیجانی در هوش بین فردی و درون فردی بین دو گروه تفاوت معنی‌دار وجود دارد. نتیجه‌گیری: بر این اساس وجود طرح‌واره‌های ناسازگار و پایین بودن سطح هوش بین فردی و درون فردی از عوامل روان‌شناختی تأثیرگذار در عدم توجه به اصول بهداشتی در مقابله با ویروس کرونا است.

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206868_92ab116664210a1acf4ae32679db135c.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 Designing a model of students' creativity based on the sense of belonging to the school with the role of mediator of resilience in schools of five military towns in Tehran طراحی الگوی خلاقیت دانش‌آموزان بر مبنای احساس تعلق به مدرسه با نقش میانجی تاب‌آوری در مدارس پنج شهرک نظامی شهر تهران 41 57 206869 FA علیرضا پیرخائفی دانشیار،گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران. سیدمحمدحامد حسینی دانشجوی دکتری،گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران. اکبر محمدی استادیار،گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار، ایران. Journal Article 2021 11 03 The purpose of this study was to design a model of students' creativity based on the sense of belonging to the school through resilience. This study was a correlation of structural equations. The statistical population of this study included 420 students classified in five military towns of Tehran who were studying in the academic year of 1998-99. A total of 205 individuals from this population were selected through Krejcie and Morgan table using multi-stage cluster random sampling method. Abedi Creativity Questionnaire (1993), School Belief (Barry, Betty and Watt, 2004) and Connor & Davidson (2003) Resilience Questionnaire were used to assess students. Structural equation modeling using LISREL software was used to analyze the data. Based on LISREL software output, X2 / df, RMSEA and CFI were 1.98, 0.052 and 0.92, respectively, which indicated a good fit of the study model. In this model, the path of feeling school belonging to creativity, the path of feeling school belonging to resilience, the path of resilience to creativity and also the path of feeling school belonging to creativity with mediation role of resilience were significant. According to the research findings, the feeling of belonging to school leads to students 'creativity and also the feeling of belonging to school leads to resilience in students, in addition, resilience leads to students' creativity and finally the feeling of belonging to school plays a mediating role. Resilience leads to creativity. خلاقیت و نوآوری لازمه توسعه، پیشرفت و تعالی افراد و جامعه است که مدرسه می‌تواند یکی از مناسب‌ترین محل‌های شناسایی و از عوامل ارتقاءدهنده آن باشد. هدف این پژوهش طراحی الگوی خلاقیت دانش‌آموزان بر مبنای احساس تعلق به مدرسه با واسطه‌گری تاب‌آوری بود. این پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 420 نفر از دانش‌آموزان کلاس‌بندی‌شده در پنج شهرک نظامی شهر تهران بود که در سال تحصیلی 99-98 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 205 نفر از این جامعه از طریق جدول کرجسی و مورگان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای ارزیابی دانش‌آموزان از پرسش‌نامه‌های خلاقیت عابدی (1372)، احساس تعلق به مدرسه (بری، بتی و وات، 2004) و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری به کمک نرم افزار لیزرل[1] استفاده گردید. براساس خروجی نرم‌افزار لیزرل، X2/df، RMSEA و CFI به‌ترتیب 98/1، 052/0 و 92/0 بودند که بیانگر برازش خوب الگوی مطالعه بود. در این الگو مسیر احساس تعلق به مدرسه به خلاقیت، مسیر احساس تعلق به مدرسه به تاب‌آوری، مسیر تاب‌آوری به خلاقیت و هم‌چنین مسیر احساس تعلق به مدرسه به خلاقیت با نقش میانجی تاب‌آوری معنی‌دار بود. براساس یافته‌های پژوهش احساس تعلق به مدرسه منجر به خلاقیت دانش‌آموزان می‌شود و هم‌چنین احساس تعلق به مدرسه منجر به تاب‌آوری در دانش‌آموزان می‌شود، به‌علاوه تاب‌آوری منجر به خلاقیت دانش‌آموزان می‌شود و در نهایت احساس تعلق به مدرسه با نقش میانجی تاب‌آوری منجر به خلاقیت می‌شود. [1]. lisrel

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206869_7a6ba393a57694e1ec498fac9f4dee4d.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 The effectiveness of compassion therapy on guilt, perfectionism and imperfection schema in the children of law enforcement unit بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر احساس گناه، کمال‌گرایی و طرح‌واره شرم در فرزندان نیروهای انتظامی 59 74 206870 FA فرنگیس دمهری استادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران. 0000-0002-1451-0867 معصومه رستمی دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران. محسن سعید منش استادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران. Journal Article 2021 04 04 The aim of this study was to investigate the effectiveness of compassion therapy on guilt, perfectionism and schema of shame in children of police officer. This research was a quasi-experimental method with a pre-test-post-test design with a control group. For this purpose, from the statistical population of this study, which included adolescence aged 12-18 years, 30 adolescences were selected availably and then randomly divided into experimental and control groups. Kogler and Jones (1992), Hill Perfectionism (2004) and Young Schema (1998) questionnaires of guilt were administered to both groups and then the experimental group underwent compassion therapy based on Gilbert's treatment plan in 8 sessions of 90 minutes. At the end of the training course, in order to evaluate the effect of training, both experimental and control groups completed the research questionnaires again. The results were analyzed using univariate analysis of covariance (ANOVA) with SPSS22. The results of data analysis showed that compassion therapy on guilt, perfectionism and the schema of defect and shame was effective (p< 0/05). Therefore, the findings of this study can lead to positive consequences for the application of compassion therapy in reducing guilt, perfectionism and schema of imperfection and shame in adolescents. مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر احساس گناه، کمال‌گرایی و طرح‌واره شرم در فرزندان کارکنان نیروی انتظامی شهرستان شهرکرد انجام شد. روش اجرا: این پژوهش به لحاظ روش نیمه آزمایشی که با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، فرزندان 12 تا 18 سال نیروی انتظامی شهرستان شهرکرد بود که 30 نوجوان به‌عنوان نمونه با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. پرسشنامه‌های احساس گناه کوگلر و جونز (1992)، کمال‌گرایی هیل (2004) و طرح‌واره یانگ (1998) بر روی هر دو گروه اجرا شد. برای افراد گروه آزمایش دوره درمانی شفقت درمانی براساس طرح درمانی گیلبرت (2010) در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای انجام شد. پس از پایان دوره آموزشی و به‌منظور بررسی تأثیر آموزش افراد هر دو گروه آزمایش و گواه مجدداً پرسشنامه‌های پژوهش را تکمیل نمودند. درنهایت اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط نرم‌افزار 22 اس‌پی‌اس‌اس و با استفاده از تحلیل واریانس تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که شفقت درمانی بر احساس گناه، کمال‌گرایی و طرح‌واره شرم تأثیر دارد (05/0≥p). نتیجه‌گیری: برنامه شفقت درمانی می‌تواند تأثیر مثبتی در بهبود احساس گناه، کمال‌گرایی و طرح‌واره شرم فرزندان نیروی انتظامی داشته باشد.

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206870_091475267f5a7fc02123a2d3bb43d28a.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 The relationship between personality traits and spiritual intelligence with the quality of life of veterans' wives رابطه ویژگی‌های شخصیتی و هوش معنوی با کیفیت زندگی همسران جانبازان 75 94 206871 FA سمیه علیرضایی مقدم بجستانی دکتری تخصصی روانشناسی عمومی، استادیار، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمد حاتمی دانشیار،گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. الهام اکبری کارشناس ارشد،گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. فریبا چیانی کارشناس ارشد،گروه روانشناسی شخصیت، دانشکده روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. امیر مسعود رستمی مربی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2021 04 24 Introduction: . The main purpose of this study was to determine the relationship between personality traits and spiritual intelligence with quality of life in veterans' spouses. The main purpose of this study was to determine the relationship between personality traits and spiritual intelligence with quality of life in veterans' spouses. Health-related quality of life questionnaires (Varosherbon, 1992), Neo Five-Factor Questionnaire (McCreery and Costa, 1999) and Spiritual Intelligence (King, 2008) were used to collect data. Pearson correlation and multiple regression statistical methods were used to analyze the data. Results: The results showed that there was a significant negative relationship between neurotic personality traits and quality of life of veterans' spouses, while spiritual intelligence and its components and personality traits of extroversion, openness to experience, conscientiousness compatibility with quality of life. Veteran spouses had a significant positive relationship (P <0.01). Also, the results of multivariate regression analysis simultaneously showed that the components of spiritual intelligence and personality traits were correlated with the quality of life of veterans' spouses by 0.59. This means that 35% of the total variance in the quality of life of veterans' spouses is explained by spiritual intelligence and personality traits (p <0.01). Discussion: The findings of this study can be used in planning to improve and control various components that can be effective in mental and physical health problems and in general the low quality of life of veterans' spouses. از عوارض مهم هرجنگی، بروز مشکلات جسمی و روانی برای افرادی است که به‌طور مستقیم در جنگ حاضر بوده‌اند. بسیاری از تحقیقات نشان داده‌اند که همسران در نقش مراقبت‌کننده از جانبازان، تحت‌تاثیر استرس‌ها و مشکلاتی هستند که به شدت سلامت و کیفیت زندگی‌شان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین رابطه ویژگی‌های شخصیتی و هوش معنوی با کیفیت زندگی در همسران جانبازان بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری مشتمل بر کلیه همسران جانبازان تحت‌پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران در نیمه اول سال 1399 بود. که از این بین تعداد 145 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (واروشربون، 1992)، پرسش‌نامه پنج عاملی نئو (مک کری و کاستا، 1999) و هوش معنوی (کینگ، 2008) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه هم‌زمان استفاده شد. نتایج نشان داد که بین ویژگی شخصیتی روان‌رنجوری با کیفیت زندگی همسران جانبازان رابطه منفی معنادار وجود داشت، درحالی‌که هوش معنوی و مؤلفه‌های آن و ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی، گشودگی به تجربه، توافق‌پذیری وظیفه‌شناسی با کیفیت زندگی همسران جانباز رابطه مثبت معنادار (P< 0/01) داشتند. هم‌چنین نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیری به روش هم‌زمان نشان داد که مؤلفه‌های هوش معنوی و ویژگی‌های شخصیتی به میزان 59/0 با کیفیت زندگی همسران جانبازان همبستگی دارند، بدین‌معنی که 35 درصد از کل واریانس کیفیت زندگی همسران جانبازان توسط هوش معنوی و ویژگی‌های شخصیتی تبیین می‌شود (01/0 p<). یافته‌های این پژوهش می‌تواند در برنامه‌ریزی جهت بهبود و کنترل مؤلفه‌های گوناگونی که می‌توانند در مشکلات سلامت روانی و جسمانی و به‌طور کلی کیفیت پایین زندگی همسران جانبازان مؤثر باشد را فراهم آورد.

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206871_5914bf9f09bf73cc914787e0f4824e7e.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) روانشناسی نظامی 2588-5162 12 48 2021 12 22 The didactic program effectiveness of the higher functions of the nervous- executive on the creativity of Tabriz high school students اثربخشی برنامه آموزشی کارکردهای عالی ‌عصبی- اجرایی بر خلاقیت دانش‌آموزان دوره اول متوسطه تبریز 95 113 206872 FA صفرعلی دهقانی دانشجوی دوره دکتری، رشته روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. رامین حبیبی کلیبر دانشیار،گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. جواد مصرآبادی استاد،گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. ابوالفضل فرید دانشیار،گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2021 04 10 The aim of this study was to determine the didactic program effectiveness of the higher functions of the nervous executive on the creativity of Tabriz high school students. The current research method was quasi-experimental with pre-test and post-test design with control group. The statistical population of this research consisted of all male high school students in Tabriz in the academic year 2020-2021. Shahed and Velayat Boys' high school were selected as the sample from this community using purposive sampling method and Shahed Boys' guidance school (19 people) was randomly placed in the experimental group and Velayat school (21 people) placed in the control group. Students in the experimental group were taught neuro-executive functions in the field of cognitive flexibility in 8 sessions, planning and inhibition of the goal in 15 sessions and enhancement of the working memory at 6sessions. Abedi Creativity Questionnaire was used to collect data. Data were analyzed using covariance test. Findings showed that training of excellent neuro-executive functions was significant in increasing creativity with an effect of 0.76 (F= 115.87 & P ˂ 0/01) and also in relation to the effectiveness of excellent neuro-executive functions on fluid components, expansion, initiative and flexibility with a positive effect of respectively 0.69, 0.54, 0.51 and 0.55 were reported to be significant. The results indicate that this method can be used as an instructional approach in the development of higher cognitive processes such as creativity in learners, which should be considered by groups such as counselors, school educators and educational planners. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش کارکردهای عالی عصبی- اجرایی بر خلاقیت دانش‌آموزان دوره اول متوسطه انجام گرفت. روش پژوهش کنونی از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تحقیق را تمام دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل می‌دادند. که از این جامعه با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند دبیرستان پسرانه دوره اول متوسه شاهد و دبیرستان پسرانه دوره اول متوسطه ولایت به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی دبیرستان پسرانه شاهد (19 نفر) در گروه آزمایش و مدرسه ولایت (21 نفر) در گروه کنترل قرارگرفت. به دانش‌اموزان گروه آزمایش، کارکردهای عصبی- اجرایی در زمینه انعطاف‌پذیری شناختی در 8 جلسه، برنامه‌ریزی و مهار هدف در 15 جلسه و تقویت حافظه کاری در 6 جلسه آموزش داده شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه خلاقیت عابدی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان دادند که آموزش کارکردهای عالی عصبی- اجرایی در افزایش خلاقیت با میزان اثر 76/0 معنادار بوده ‌است (01/0 p< و 87/115F=) و در ضمن در ارتباط با اثربخشی کارکردهای عالی عصبی- اجرایی بر مؤلفه‌های سیالی، بسط، ابتکار و انعطاف به‌‌ترتیب با میزان اثر 69/0، 54/0، 51/0 و 55/0 معنادار گزارش شده است. نتایج نشان‌دهنده آن است که این روش می‌تواند به منزله رهیافتی آموزشی در رشد فرآیندهای عالی شناختی چون خلاقیت در یادگیرندگان مورداستفاده قرار گیرد که این امر باید مورد توجه و کاربست گروه‌هایی چون مشاوران، مربیان مدارس و برنامه‌ریزان آموزشی و پرورشی قرار گیرد.

https://jmp.ihu.ac.ir/article_206872_b45fb35100cddb395697fbc7ef0bc709.pdf